Ne te shumten e rasteve jam munduar te jem e drejte, sigurisht sipas kendveshtrimit tim per te drejten,  ne gjithcka qe jam perfshire dhe kam dhene nga vetja ime.
Por sa vlen kjo? A vlen ideali? A vlejne parimet? A vlen mundimi? A vlen besimi?

Ka pa fund pyetje dhe ndoshta ne raport me pergjigjet jane shume here me te shumta. Ndoshta jane dilema dhe kjo eshte gjeja qe mundon me se shumti natyren njerezore.
Dyshimi, I pasuar nga frika, e pasuar nga ngurimi, e pasuar nga mosveprimi. Pasoje zinxhir e cila le pasiv cdo njeri qe mendon qe mund te beje dicka. Por qe te besh duhet te besosh dhe po sbesove ske pasion, dhe vullnet per te ndryshuar.
Levizjet politike shtohen dita dites, por mendoj qe ka ende njerez qe bejne diferencat midis tyre. Ka ende njerez qe besojne se ndryshimi nuk vjen nga nje njeri I vetem, por nga shume se bashku.
Ka ende njerez te cilet thelle thelle edhe pse kane interesa personale jetike, ska njeri qe se do drejtesine, ska njeri qe se do ligjin, ska njeri qe se do zbatimin e tij dhe ska njeri qe se do barazine.
Me vjen ne mendje nje shprehje e mikut tim “Mashtrues ne politike ka sa te duash, por ajo qe mungon eshte ndershmeria’

E si mund te jesh I ndershem ne politike, midis mashtruesve, midis pushtetit, midis paaftesise, mediokritetit, ambicieve personale, ambicies per pushtet, pasurise, emrit, ? Valle a mbijeton dot?
Jo, ose do largohesh, ose do pershtatesh, sepse pasuria josh, pushteti josh. Ndoshta projektet politike themelohen per ne vazhdimesi dhe me plan, duke I ndergjegjesuar njerezit pak nga pak, vit pas viti, ne nje te ardhme ndoshta do jene me shume te bashkuar pas idealeve, parimeve, jeteses, ekonomise, barazise, dijes, per ta bere kete vend te madh perseri.

Nje lider I mire, duhet te jete dhe nje menaxher I mire, sepse nese nuk menaxhon dot nje parti, e sigurt qe sdo menaxhoje dot kurre nje shtet. Partia eshte institucion dhe si e tille duhet te funksionoje.
Politika ne vetvete eshte rregullatori I vazhdimesise se nje vendi, ndersa ne Shqiperi politika ka neveritur ne cdo qelize, cdo te ri qe ka aspirate politiken.
Ka ende shprese, mjafton vullneti I te gjithe atyre qe jane te pavarur nga partite, nga pushteti. Vullneti I te gjithe atyre qe jetesen e sigurojne vete, pa ndihmen e askujt.